روز سوم را به پس از كوچ از منى موكول كند 38 واگر روز ترويه روزه نگيرد ، پس از بازگشت از منى بايد سه روز روزه بگيرد . 39 سه روز روزه بايد در ماه ذيحجه گرفته شود وگرفتن روزه در غير ماه ذيحجه صحيح نيست . 40 آيا گرفتن سه روز روزه ، از أول ماه ذيحجه پس از احرام بستن براي عمره يا حج تمتع - بنابر اختلاف ديدگاهها - جايز است يا قبل از روز هفتم جايز نيست ؟ مسئله محل اختلاف است . قول نخست ، مشهور است . 41 چنانچه در ماه ذيحجه روزه نگيرد ، قرباني كردن در سال آينده بر حاجى متعيّن خواهد شد . در اينكه علاوة بر آن ، كفاره ( قرباني كردن يك گوسفند ) نيز بر أو واجب مىشود يا نه ، اختلاف است . 42 اگر پس از گرفتن سه روز روزه پيش از اتمام ماه ذيحجه ، به قرباني دست يافت ، قرباني بر أو واجب نخواهد شد ؛ هرچند أفضل است . 43 پس از گرفتن سه روز روزه در ماه ذيحجه ، باقي ماندهء آن ، يعنى هفت روز را پس از رسيدن به وطن مىگيرد . 44 در هفت روز روزه در وطن ، بنابر مشهور ، موالات وپى درپى بودن شرط نيست ومىتواند روزه‌ها را با فاصله بگيرد 45 وچنانچه پس از حج به وطن بازنگردد ودر مكة أقامت گزيند ، بايد به اندازهء مدت زمان رسيدن به وطن صبر كند ، سپس روزه بگيرد ، به شرط آنكه زمان آن افزون بر يك ماه نباشد ، كه در اين صورت ، پس از سپرى شدن يك ماه ، هفت روز روزه مىگيرد . 46 برخى قدما گفته‌اند : به اندازهء زمان رسيدن به وطن بايد صبر كند ؛ هرچند بيش از يك ماه باشد . 47 چنانچه حاجى با توانايى وتمكّن از روزه گرفتن ، پيش از گرفتن سه روز روزه بميرد ، ولىّ أو بايد سه روز را از طرف أو بگيرد . آيا حكم هفت روز ديگر هم همين است يا نه ؟ مسئله اختلافى است . أكثر متأخران قائل به قول دوم‌اند . 48 حاجى اى كه قرباني كردن بر أو واجب است ، اگر قبل از قرباني كردن بميرد ، قرباني از أصل تركه أو برداشته وذبح مىشود . 49